Na określenie kolorów dodatkowych wielu projektantów, i firm używa różnego rodzaju terminów : kolory specjalne, kolory dodatkowe, kolory niestandardowe, Pantone, kolor zwyczajny, płaski, zwarty, drugi, piąty czy szósty. Barwy spoza gamy Na określenie kolorów dodatkowych wielu projektantów, i firm używa różnego rodzaju terminów : kolory specjalne, kolory dodatkowe, kolory niestandardowe, Pantone, kolor zwyczajny, płaski, zwarty, drugi, piąty czy szósty.Kolory specjalne mogą być pomocne w tworzeniu wielu efektów specjalnych w Twoich projektach, w tym duotonów, a przy okazji pozwalają obniżyć koszty wydruku. Niektóre projekty wymagają użycia zarówno kolorów specjalnych, jak i kolorów rozbarwień, specjalne stosowane są przede wszystkim w wydrukach fragmentów, których nie da się uzyskać za pomocą kolorów podstawowych CMYK, na przykład w przypadku kolorów metalicznych czy głębokiej czerwieni. Również jednym z powodów stosowania kolorów specjalnych, jest odwzorowanie określonego koloru, na przykład potrzeba dopasowania koloru do oficjalnych barw wykorzystywanych na znakach firmowych, a gama kolorów uzyskana przy użyciu maszyny offsetowej z farbami o barwach CMYK jest bardzo ograniczona. Zachodzi wtedy potrzeba zastosowania barw spoza gamy, czyli takich, których nie można uzyskać w druku farbami procesowymi.
Kolorów metalicznych i fluorescencyjnych wielokrotnie używa się do druku razem z kolorami rozbarwień. Oznacza to, że określona publikacja będzie drukowana więcej niż czterema kolorami. Kiedy kolor specjalny zostanie dodany do projektu, który zawiera już kolory rozbarwień, wtedy nazwany jest piątym czy też szóstym kolorem. Wzorniki Pantone Pantone absolutnie nie jest jedyną firmą rozprowadzającą wzory barw i utożsamianie w jakikolwiek sposów barw specjalnych tylko z tą firmą jest błędem. Inne systemy identyfikacji i dobierania kolorów to DIC Color System Guide, Toyo Color Finder. Tak jak w Pantone, biblioteki kolorów w tych systemach zawarte są w większości programów do składu tekstu.
W 1963 roku Lawrence Herbert ocalił firmę drukarską Pantone przed bankructwem, zainwestował w system identyfikacji kolorów i spójne ich dobieranie. System dobierania kolorów Pantone Matching System zaczął się od próbnika z nadrukowanymi kolorami. Każdy standardowy kolor wydrukowany jest wraz z precyzyjnym opisem formuły barwników i opatrzony numerem czy nazwą z katalogu Pantone. System ten okazał się rewolucyjny w dziedzinie dobierania i otrzymywania kolorów, dlatego stał się najbardziej popularnym systemem katalogowania zarówno kolorów specjalnych, jak i rozbarwień.
Każda z firm zajmujących się kolorami specjalnymi przygotowała próbnik kolorów specjalnych. Próbnik Pantone Color Formuła Guide przedstawia ponad 1 000 różnych kolorów specjalnych wydrukowanych na kredowym lub matowym papierze wraz z dokładnym opisem formuły użytych barwników, które tworzą wybrany kolor. W komputerowych programach graficznych najczęściej wykorzystuje się systemy dopasowania barw: Pantone, Trumatch, Focoltone, Toyo. System Pantone Process

Barwy Pantone Process System oparte zostały na modelu CMYK, co oznacza, że każda farba zawarta w wzorniku może być wydrukowana przy pomocy czterech farb procesowych. Korzystając ze wzornika farb triadowych należy dla pełnej zgodności drukować triadą CMYK w tym samym standardzie, jaki został użyty we wzorniku, np Europa. Wzornik systemu wykonany został dla standardów: Europa (Euroscale) i SWOP (Specifications for Web Offset Publications). Wzornikiem systemu jest Pantone Process System Guide zawierający ponad 3000 kolorowych próbek z numerem i składem procentowym. Określony skład procentowy uzyskuje się przez zastosowanie rastra.
System Pantone Matching

System określa barwy dodatkowe, specjalne, spot, solid. Barwy te ujęte są również we wzornik kolorystyczny i nie są oparte na modelu CMYK, powstają wskutek zmieszania innych podstawowych farb, określonych przez producenta. Każda barwa typy znakowanego powstaje przez zmieszanie nie większej od czterech liczby farb podstawowych. Programy graficzne umożliwiają tworzenie wielostopniowych rozjaśnień barw znakowych, tak zwanych tint. Najczęściej tinty stopniowane są od 1 do 100% w skokach o jeden procent.
Wzornikiem podstawowym dla tego systemu jest Pantone Color Formula Guide zawierający 1012 próbek z opisem barwy i procentowym udziałem. Barwy rozłożone są po siedem sztuk we wzorniku w dwóch częściach - część pierwsza wydrukowana jest na papierze błyszczącym, druga na matowym. Jeden typ wzornika wykonany jest na papierze powlekanym (Coated), drugi zaś na niepowlekanym (Uncoated). Wzornikiem, który rozszerza te możliwości jest Pantone Color Tint Selector. Zawiera on ponad 60 000 próbek barw, uzyskanych poprzez stosowanie tint od 10 do 80%. Pantone wprowadziła również na papierze matowym, podzielonym na Coated i Uncoated - Pantone Guide Solid Matte. System Pantone Solid to Process

System opisuje barwy, które powstaną po wydrukowaniu barw dodatkowych PMS przy użyciu farb triadowych CMYK. Barwy porównywane w systemie Solid to Process są najbliższymi według pomiarów kolorymetrycznych, jednak i tak odległe ze względu na znacznie szerszą gamę PMS niż gamy RGB i CMYK Wzornikiem systemu jest Pantone Process Color Imaging Guide podzielony na dwie kolumny, z których prawa zawiera wszystkie barwy znakowane systemu PMS, a lewa najbliższe możliwe do uzyskania farbami triadowymi CMYK.
Inne systemy dopasowania barw Pantone wydaje również, zbudowany z dwóch części wzornik Pantone Hexachrome Color Selector. Jedna część zawiera próbki wydrukowane na papierze błyszczącym powlekanym, druga na matowym. Kolory tworzące barwy utworzone są z sześciu farb: cyan, magenta, yellow, black, orange, green, zamiast triady CMYK.
W systemie Trumatch barwy oparte są na modelu CMYK z określeniem jej wartości współrzędnymi modelu HSB (Hue, Saturation, Brightness). W systemie Folcone zarówno barwy i ich opis oparte są na CMYK. W Toyo barwy określane są w CIE La*b*, do wyświetlania konwertowane są do RGB, w druku do CMYK.