Obraz w trybie bitmapowym jest czarno-biały - bez żadnych odcieni szarości, czyli 1-bitowy. Gdy skanujemy obraz w trybie bitmapowym, otrzymany skan zawierał będzie jedynie czarne i białe piksele, wszystkie odcienie szarości (jeśli występują na obrazie) przekształcane są na kolory, czarny lub biały. Tryb bitmapowy Obraz w trybie bitmapowym jest czarno-biały - bez żadnych odcieni szarości, czyli 1-bitowy. Gdy skanujemy obraz w trybie bitmapowym, otrzymany skan zawierał będzie jedynie czarne i białe piksele, wszystkie odcienie szarości (jeśli występują na obrazie) przekształcane są na kolory, czarny lub biały. Jeśli jasność odcienia przekracza pewien określony poziom, kwalifikowany jest jako kolor biały, natomiast jeśli jasność odcienia jest niższa od tego poziomu, dany odcień kwalifikowany jest jako kolor czarny. Możemy ustalić poziom graniczny na dowolnym poziomie i określić tym samym, które odcienie zostaną przekonwertowane do koloru czarnego, a które - do białego. Obrazami, które rozsądnie jest skanować w trybie bitmapowym, są szkice rysunki tuszem oraz logotypy, które charakteryzują się obecnością ostrych krawędzi i powierzchni. Taki rodzaj rysunków nazywa się również rysunkami kreskowymi, ponieważ obrazy utworzone są z gładkich i czytelnych kresek. Skala szarości W terminologii komputerowej skala szarości to 254 odcienie szarości oraz kolor biały i czarny, co daje 256 wszystkich tonów. W skali szarości nie skanuje się rysunków kreskowych, które mają charakteryzować się gładkimi i ostro zarysowanymi krawędziami. W trybie skali szarości nie otrzymamy doskonale gładkich linii. Możemy zatem skanować dowolne rysunki i ilustracje, na których występują odcienie szarości, na przykład szkice atramentem lub węglem albo rysunki akwarelowe, kolorowe zdjęcia lub rysunki, które mamy zamiar powielać na czarno-białych urządzeniach wyjściowych, na przykład drukarkach laserowych lub kserokopiarkach. Tryb RGB Monitor wyposażony jest w działo elektronowe, które wysyła strumień elektronów do czerwonych, zielonych i niebieskich części składowych pikseli umieszczonych na luminoforze, każdy piksel składa się z 3 części składowych - każda część składowa odpowiedzialna jest tylko za jeden z kolorów. Na skutek działania strumienia elektronów każda z trzech części piksela zaczyna świecić mniej lub bardziej intensywnie w jednym z kolorów z trójki RGB: czerwonym, zielonym lub niebieskim. Światło wytwarzane przez każdą z pobudzonych części składowych piksela miesza się w różnych proporcjach ze światłem wytworzonym przez pozostałe dwie składowe piksela i na skutek tego powstaje wrażenie koloru, który postrzegamy jako kolor danego piksela. Stuprocentowy udział w mieszaninie wszystkich świateł składowych daje światło białe, dlatego model kolorów RGB nazywamy modelem addytywnym. W trybie RGB mieszanina światła czerwonego i zielonego daje kolor żółty. Każdy z kanałów RGB może zawierać 256 odcieni danego koloru. Złożenie trzech 8-bitowych kanałów da kolor 24-bitowy.

Nigdy nie można jednoznacznie stwierdzić, jak dany kolor widziany na monitorze będzie wyglądał na wydruku. Zawsze podczas konwersji kolorów z modelu RGB do modelu CMYK zachodzi pewna zmiana. Wierne zachowanie kolorów podczas konwersji jest fizycznie niemożliwe, ponieważ urządzenia wykorzystujące model RGB oparte są na zupełnie innej od urządzeń CMYK zasadzie działania. Niektóre kolory ulegają znacznym zmianom podczas ich przekształcania do modelu CMYK. Kolory te nazywane są kolorami spoza gamy barw modelu CMYK.
Nawet drukując dokumenty i prace przy użyciu drukarek, które do druku wykorzystują tusz koloru czerwonego, zielonego lub niebieskiego, uzyskane kolory nie będą wyglądały tak samo jak na ekranie, ciągle z tego samego powodu - fizyczna natura światła odbitego, a światło emitowane przez monitor. Tryb CMYK Skrót CMYK pochodzi od nazw czterech kolorów, będących bazą tego modelu: cyan (cyjan), magenta (magenta), yellow (żółty) i kolor kluczowy - czarnym. Kolory CMYK nazywane są kolorami rozbarwień. Proces drukowania przy użyciu takich farb nazywa się czterokolorowym procesem druku. Model barwny CMYK oparty jest na zasadzie, według jakiej zachowuje się światło padające na rzeczywiste obiekty fizyczne. Barwy ze spektrum światła zostają odbite i trafią do naszych oczu. W terminologii fizycznej taki model barwny nosi nazwę modelu subtraktywnego. Mieszanina 100% cyjanu, 100% magenty, 100% żółtego tworzy teoretycznie kolor czarny, w modelu RGB mieszanina 100% czerwonego, zielonego i niebieskiego dawała kolor biały.
Wskład modelu wchodzą cztery kanały, proces wykonywania rozbarwień nazywamy też procesem separacji, a rozbarwienia noszą również nazwę separacji barwnych obrazu. Połączenie wszystkich czterech kanałów nazywamy obrazem kompozytowym. Tryb indeksowany Tryb indeksowany to kanał o barwach z 256-stopniowej gamy. W trybie koloru indeksowanego mamy różne kolory na tym samym 8-bitowym kanale. Kolor indeksowany jest bardzo rzadko wykorzystywany w drukowanych dokumentach, lecz jest jednym z najbardziej popularnych trybów w internecie, na stronach WWW. Obrazy w kolorze indeksowanym tworzone są na podstawie plików RGB. Jeśli plik RGB zostanie przekonwertowany do trybu indeksowanego, 16,7 miliona potencjalnych kolorów na obrazie RGB musi zostać zamienionych na maksimum 256 kolorów modelu koloru indeksowanego. Niektóre barwy zmienią się bardzo, zwłaszcza we fragmentach zawierających płynne przejścia tonalne. Komputer będzie musiał symulować niektóre kolory przez mieszanie małych punktów dwóch innych kolorów w celu uzyskania najbliższego przybliżenia symulowanego koloru. Ten proces nosi nazwę ditheringu, czyli rozpraszania. Kolor indeksowany nie musi być trybem 8-bitowym - może charakteryzować się dowolną głębokością bitową z przedziału od 1 do 8. Używa się go głównie do zapisywania elementów graficznych charakteryzujących się obecnością dużych obszarów jednolitego koloru i przeznaczonych do użytku na stronach WWW.